Sinds het begin van het jaar 2026 hebben verschillende regelgevingsteksten de toegang tot zorg, de controle op ziekteverzuim en de terugbetalingsregels in Frankrijk gewijzigd. Deze veranderingen, vaak technisch van aard, hebben directe gevolgen voor het traject van patiënten en voor de organisatie van zorgprofessionals.
Ziekteverzuim en medische eigen bijdragen: de aanpassingen van 2026 voor patiënten
De versterking van de controles op ziekteverzuim heeft spanningen veroorzaakt binnen het medische corps. Volgens Le Monde maken artsen zich zorgen om hun patiënten in het licht van een verstrenging van de voorschrijvingsvoorwaarden. Het verklaarde doel is budgettair: het beperken van het volume van de dagelijkse uitkeringen die door de ziekteverzekering worden betaald.
Wat betreft de medische eigen bijdragen is er een herwaardering vastgesteld, maar in een lagere proportie dan aanvankelijk was voorzien. Deze eigen bijdrage, toegepast op elke doos medicatie of paramedische handeling, verzwart de resterende kosten voor de verzekerden, vooral voor mensen met chronische ziekten die regelmatige behandelingen vereisen.
De combinatie van deze twee maatregelen duidt op een geleidelijke verschuiving van de financiering van zorg naar de patiënten en hun aanvullende verzekeringen. Voor degenen die deze regelgevingsevoluties willen volgen en hun dekking willen aanpassen, is het mogelijk om meer te weten te komen op de website van Médic Activ, die bronnen verzamelt die zijn gewijd aan gezondheid in het dagelijks leven.
Terugbetalingen 2027: vier decreten die een overdracht naar aanvullende zorgverzekeringen voorbereiden
Vier decreten gepubliceerd in het Staatsblad op 22 augustus 2026 herdefiniëren de wettelijke grenzen van de eigen bijdrage op drie gebieden: tandheelkundige zorg, medische hulpmiddelen en medische transporten. Deze decreten organiseren nieuwe overdrachten van lasten naar de aanvullende zorgverzekeringen vanaf 2027.
De definitieve terugbetalingspercentages zijn nog niet vastgesteld. Deze onzekerheidszone bemoeilijkt de projecties voor zowel de mutualiteiten als de verzekeraars, en de beschikbare gegevens laten geen conclusies toe over de exacte omvang van de extra kosten voor de patiënten.
Tandheelkundige zorg en medische hulpmiddelen die prioriteit krijgen
Ondanks het 100% gezondheidssysteem behouden tandheelkundige zorg aanzienlijke resterende kosten. De wijziging van de grenzen van de eigen bijdrage zou deze ongelijkheid op bepaalde niet-vergoede handelingen kunnen verergeren, door het deel dat door het verplichte systeem wordt vergoed te verminderen voordat de aanvullende verzekering ingrijpt.
Medische hulpmiddelen (protheses, stoelen, gehoorapparaten) volgen dezelfde logica. Wat betreft medische transporten zijn de ervaringen op het terrein verdeeld: sommige professionals in de sector verwachten een toename van de weigeringen van vergoedingen, terwijl anderen denken dat de impact beperkt zal blijven tot niet-geplande ritten.
Voorschriften door verpleegkundigen in geavanceerde praktijk: een verduidelijkte reikwijdte
De beschikking van 7 augustus 2026 heeft de voorwaarden gedefinieerd waaronder verpleegkundigen in geavanceerde praktijk (IPA) bepaalde medicijnen kunnen voorschrijven. Onder de beoogde gevallen is de voorschrijving van antibiotica na een positieve snelle diagnostische test (TROD). Het doel is om de huisartsenpraktijken te ontlasten, vooral in gebieden waar artsen ontbreken.
De IPA moeten een specifieke opleiding volgen om toegang te krijgen tot dit voorschrijfrecht. Het kader blijft strikt: het betreft een gerichte delegatie voor veelvoorkomende pathologieën waarvan de diagnose is gebaseerd op een objectief biologisch resultaat, en niet een vervanging van de arts.
- Voorschrift van antibiotica na positieve TROD (streptokokkenangina, eenvoudige urineweginfectie volgens het gedefinieerde kader)
- Verplichte aanvullende opleiding voor de betrokken IPA
- Medische supervisie blijft bestaan voor complexe gevallen of patiënten met meerdere aandoeningen
Deze maatregel weerspiegelt een herverdeling van de competenties tussen zorgprofessionals, voortgebracht door het tekort aan artsen in bepaalde gebieden.
Code van medische deontologie: een herziening die de digitale praktijken inhaalt
Het decreet nr. 2026-691 van 27 juli 2026, gepubliceerd in het Staatsblad op 29 juli, actualiseert de deontologische code voor artsen. Deze herziening integreert de evoluties met betrekking tot telemedicine en digitale tools, die zijn gegeneraliseerd sinds de gezondheidscrisis terwijl het deontologische kader nog niet was aangepast.
De tekst verduidelijkt de informatieverplichtingen van de patiënt tijdens afstandsconsultaties, de regels voor het beheer van digitale gezondheidsgegevens en de voorwaarden voor professionele communicatie online. Het verduidelijkt ook de verantwoordelijkheden van de arts die hulpmiddelen voor besluitvorming op basis van kunstmatige intelligentie gebruikt.
Preventie van cardio-neurovasculaire ziekten: naar een vroegere opsporing
Recente bepalingen zijn gericht op het versterken van de preventie van cardio-neurovasculaire ziekten, door de opsporing van risicofactoren (hypertensie, diabetes, dyslipidemie) te richten op de arbeidsgeneeskunde en de schoolgeneeskunde.
- Integratie van cardiovasculaire evaluaties in de bezoeken van de arbeidsgeneeskunde voor werknemers vanaf een bepaalde leeftijd
- Gerichte sensibiliseringscampagnes voor jonge populaties die aan roken en sedentaire levensstijl zijn blootgesteld
- Versterkte coördinatie tussen huisartsen, cardiologen en apothekers voor de follow-up van risicopatiënten
De uitdaging is om de focus te verleggen naar vroege detectie in plaats van late behandeling, aangezien diagnostische vertragingen de gevolgen aanzienlijk verergeren.
Deze hervormingen veranderen het dagelijks leven van patiënten ver voorbij alleen therapeutische vooruitgangen. Stijging van de eigen bijdragen, overdracht van lasten naar de mutualiteiten, uitbreiding van de competenties van de IPA, actualisering van het deontologische kader: het Franse gezondheidssysteem herverdeelt de rollen en de kosten. Het volgen van deze regelgevingsevoluties is net zo nuttig geworden als zich informeren over de laatste beschikbare behandelingen.
